test
breeklicht
ik mocht meewerken aan het boek eeuwenoude stilte. vier van mijn werken staan erin. het boek is geschreven door mirjam van der vegt. het gaat over de zoektocht naar rust, op adem komen, schoonheid en veerkracht ontdekken. mirjam neemt je mee op reis van je hoofd naar je hart. je ontdekt de vier treden van stilte – de vier fases die horen bij tot rust komen. herademen, struikelen, beminnen en uitreiken horen bij een leven in verbondenheid. door middel van kunst, natuur, architectuur onstaat er ruimte voor verschillende facetten van je leven. het geeft je een nieuw perspectief op rust en stilte.
mirjam stelde dit boek samen met verschillende kunstenaars en fotografen. de vier werken die ik gemaakt heb, gaan over de vier treden van stilte. als je het boek wilt bestellen, kan dat hieronder.
eeuwenoude stilte
johanneke de ruiter
als meisje vond ik het heerlijk om te maken. eigen kleren maken en poppenkleertjes ontwerpen en naaien, deed ik graag.
ik was 32 en werd het zwart. door gesprekken begreep ik beter wat er aan de hand was en leerde ik mijzelf beter kennen. dat maakte dat ik begon met beeldhouwen en ik naar de vrije academie voor beeldende kunsten gegaan ben in nunspeet. op zoek naar verdieping in wat ik maakte. na de vooropleiding heb ik de richting klassieke schilder- en teken technieken gekozen, met als doel, meer grip op vormen te krijgen.
ik ontmoette kunstenaar rob van der broek. van hem heb ik veel geleerd over de processen waar je als maker tegenaan loopt. als perfectionist hield ik mijn beeld alleen maar vast en werkte ik er hard aan. ik had te leren om het los te mogen laten, zodat het beeld kon ontstaan. ik leerde manieren vinden om te spelen en zoeken. en leren luisteren naar mijn intuïtie… toen ik les nam bij een nieuwe docent, voelde ik ruimte om vrijer te gaan werken. ook om meer de ruimte in te gaan. ruimtelijk werk is, waar ik me vanaf die tijd alleen mee bezig houdt.
in het maken van, komt alles samen van wie ik ben als mens en hoe ik op deze wereld sta. wie ik was en wie ik nu ben. in mijn eerdere werken was ik op zoek naar de kern, maar ook naar perfectie. in heb geleerd om dat los te mogen laten en mag stappen in een ruimte die vrij is. waar ik kan spelen zonder grenzen, mag kijken, vliegen, duiken, voelen, ruiken en maken.
de afgelopen jaren, werd ik weer teruggeworpen op vragen: wat is mijn grond? wat wil ik? waarvoor ben ik gemaakt? waar ga ik heen? wat wil God? de antwoorden brachten me grond, rust, ruimte, levensadem en vrijheid. ik ben, ik ben gemaakt, de grond waar ik op sta is mijn grond en ik mag en ga maken wie ik ben.
in het bezig zijn met materiaal en het maken van een beeld merk ik, dat ik zoek naar die ademruimte, transparantie, gebrokenheid, vergankelijkheid, kwetsbaarheid. en daarmee ga ik op weg… op zoek naar de kern, op zoek naar de kern van… de mens… een mens… het zichtbare… het onzichtbare.
ik ben nieuwsgierig naar wat er komen gaat. vanaf nu mogen jullie meegenieten;)
liefdevolle groet, johanneke
